Υπάρχει ένα κοινό νήμα που δένει τις τηλεοπτικές ηρωίδες των τελευταίων σεζόν, ένα νήμα φτιαγμένο από παλιά τραύματα και την απεγνωσμένη ανάγκη να κόψουν τον ομφάλιο λώρο που τις κρατά δεμένες με το παρελθόν τους. Παρακολουθώντας κανείς την τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος της Λένας Μαντά, «Το Σπίτι Δίπλα στο Ποτάμι», συνειδητοποιεί πόσο πνιγηρή μπορεί να γίνει η επαρχία. Πάμε πίσω στον Όλυμπο του 1942, όταν η Θοδώρα, μετά τον θάνατο του άντρα της, Γεράσιμου, φορτώνεται στις πλάτες της πέντε κόρες και μια ηλικιωμένη μητέρα. Δεκαέξι χρόνια μετά, το 1958, το πουλί έχει πετάξει από τη φωλιά. Η Μελισσάνθη, η Ιουλία, η Ασπασία, η Πολυξένη και η Μαγδαληνή έχουν ξεχυθεί στον κόσμο ψάχνοντας τη ζωή πέρα από τον ορίζοντα του χωριού τους. Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι στέκει πια σαν βουβός μάρτυρας μιας αθωότητας που έχει χαθεί ανεπιστρεπτί.
Στα πρώτα έξι επεισόδια της σειράς, ο ρομαντισμός τρώει γερά χαστούκια από την πραγματικότητα. Η Μελισσάνθη ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί, καθώς η κλονισμένη υγεία του συζύγου της, Απόστολου, οι πιέσεις για ένα παιδί και το ασφυκτικό, επίμονο φλερτ του Άγγελου την σπρώχνουν σε σκοτεινά μονοπάτια και επικίνδυνους εθισμούς. Παράλληλα, η Ιουλία παλεύει με νύχια και με δόντια να κρατήσει τον γάμο της με τον Φωκά όρθιο. Αν νομίζατε ότι η πεθερά της, Ευανθία, ήταν ο μοναδικός της πονοκέφαλος με τις δόλιες τρικλοποδιές της, η άφιξη της θείας από τη Γερμανία και το στενό μαρκάρισμα ενός νέου άντρα, του Κίμωνα, κάνουν την καθημερινότητά της να θυμίζει ναρκοπέδιο.
Ο χώρος του θεάματος αποδεικνύεται εξίσου αμείλικτος για τις άλλες δύο αδερφές. Η Ασπασία βρίσκει διέξοδο στο τραγούδι, όμως ο άντρας της, ο Σταύρος, δεν μπορεί να χωνέψει την επιτυχία της. Η ζήλια του την πνίγει, την τραβάει πίσω στη μιζέρια του σπιτιού, την ώρα που εκείνη παλεύει να βάλει όρια στα αρπακτικά της νύχτας, ακροβατώντας στις προτάσεις του Μίμη. Η Πολυξένη, από την άλλη, μαγεμένη από το σανίδι, τρυπώνει στον θίασο της Μάρθας. Αγνοεί επιδεικτικά τα κουτσομπολιά, γοητεύεται από τον Στάθη και ρουφάει τον κόσμο του θεάτρου με μια αφέλεια που σίγουρα θα πληρώσει. Όσο για τη Μαγδαληνή; Ο έρωτάς της για τον Οδυσσέα δεν είναι απλώς ένα εφηβικό καπρίτσιο. Ο πατέρας του, Ιάκωβος Σκλαβοδήμος, είναι ο απόλυτος άρχοντας στο λιμάνι του Πειραιά. Οι πληροφορίες που του μεταφέρει η Τζένη ρίχνουν λάδι στη φωτιά και ο πόλεμος ανάμεσα στις δύο οικογένειες είναι πλέον προ των πυλών.
Αυτή η δυναμική της οικογενειακής βεντέτας και της γυναικείας επιβίωσης σε ανδροκρατούμενους κόσμους δεν είναι αποκλειστικότητα της ελληνικής μυθοπλασίας. Αν περάσουμε στην άλλη όχθη του Ατλαντικού και στο σύγχρονο τηλεοπτικό τοπίο, η νέα αστυνομική σειρά του Peacock, M.I.A., παίρνει ακριβώς αυτές τις θεματικές και τις βουτάει στο αίμα. Με την υπογραφή του Bill Dubuque (του δημιουργού του Ozark), το M.I.A. χτίζει το πορτρέτο της Etta Tiger Jonze. Η Etta, την οποία ενσαρκώνει ανατριχιαστικά καλά η Shannon Gisela, δεν ψάχνει να βρει τη φωνή της σε κάποιο καμπαρέ, αλλά διψά για αίμα στον υπόκοσμο του Μαϊάμι, ενορχηστρώνοντας την εκδίκησή της για τη δολοφονία της οικογένειάς της.
Η κορύφωση της πρώτης σεζόν μας άφησε με ένα cliffhanger που αναδιαμορφώνει εντελώς τους κανόνες του παιχνιδιού. Αφού η Etta έχει περάσει όλα τα επεισόδια στήνοντας μαεστρικά την εκδίκησή της, η μοίρα τής παίζει ένα άρρωστο παιχνίδι: γνωρίζει την Caroline (Marta Milans), τη μητέρα του αγοριού της, του Matt. Το κοινό, φυσικά, γνωρίζει την ανατριχιαστική λεπτομέρεια που αγνοεί η Etta. Τα αδέρφια της Caroline είναι οι εκτελεστές της οικογένειάς της.
Η Gisela μιλάει για αυτή τη σεναριακή ανατροπή με εμφανή ενθουσιασμό, περιγράφοντας τη συνάντηση αυτών των δύο γυναικών σαν μια σύγκρουση τιτάνων. «Είναι σαν να συναντιούνται δύο θηλυκοί μονομάχοι, χωρίς να ξέρουν πώς θα αντιδράσει η άλλη», αναφέρει χαρακτηριστικά. Η Marta Milans φέρνει μια τρομακτική ακρίβεια στον ρόλο της Caroline, και η προοπτική της δεύτερης σεζόν μοιάζει με πυριτιδαποθήκη έτοιμη να σκάσει. Πώς θα ξεμπλεχτεί αυτό το κουβάρι; Θα θελήσει η Caroline να ξεκόψει από τη μαφία και να τα βρει με την Etta; Ή ο Matt (Tyler Tomás Perez) θα βρεθεί στη μέση, ένας αθώος αποδιοπομπαίος τράγος που θα κληθεί να διαλέξει ανάμεσα στη μάνα του και την κοπέλα του;
Αυτό που κάνει την Etta τόσο μαγνητική, και ίσως εδώ συναντιέται υπόγεια με τις κοπέλες από τον Όλυμπο, είναι ότι δεν πρόκειται για μια επίπεδη, ψυχρή μηχανή εκδίκησης. Μέσα της σιγοβράζει η ανάγκη να ζήσει, να αφεθεί, να είναι απλώς μια νέα γυναίκα. Το γεγονός ότι αφήνει τον Matt να μπει στη ζωή της αποδεικνύει την απελπισμένη λαχτάρα της για κανονικότητα, έστω κι αν αυτή η κανονικότητα είναι καταδικασμένη να διαλυθεί. Είτε μιλάμε για τα λασπωμένα νερά ενός ελληνικού ποταμού στα τέλη των 50s, είτε για τα νέον φώτα και τα καρτέλ του Μαϊάμι σήμερα, το αφήγημα παραμένει τρομακτικά κοινό. Το παρελθόν δεν σε αφήνει ποτέ να φύγεις αλώβητη, απλώς περιμένει στη γωνία τη σωστή στιγμή για να ζητήσει τον λογαριασμό.