Η σύγχρονη τηλεοπτική μυθοπλασία φαίνεται να απομακρύνεται σταδιακά από την εύκολη διασκέδαση, επιλέγοντας να λειτουργήσει ως μεγεθυντικός φακός για τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας. Είτε πρόκειται για εγχώριες παραγωγές είτε για διεθνείς επιτυχίες, το ενδιαφέρον των δημιουργών στρέφεται πλέον γύρω από ζητήματα συναίνεσης, κακοποίησης και διαχείρισης του τραύματος, αντλώντας έμπνευση από ιστορίες που θυμίζουν πρωτοσέλιδα εφημερίδων. Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα, η ελληνική σειρά «Ψέματα» και το βρετανικό θρίλερ «Girl Taken», προσεγγίζουν με διαφορετικό τρόπο, αλλά την ίδια ένταση, τις σκοτεινές πτυχές των ανθρωπίνων σχέσεων.
Το χρονικό μιας αμφισβητούμενης αλήθειας
Στο ελληνικό τηλεοπτικό τοπίο, η σειρά «Ψέματα» έρχεται να ταράξει τα νερά, θέτοντας στο επίκεντρο το ακανθώδες ζήτημα της συναίνεσης και των κοινωνικών συμβάσεων. Η υπόθεση ξετυλίγεται γύρω από μια φαινομενικά απλή συνάντηση: ένας άντρας και μια γυναίκα βγαίνουν ραντεβού και περνούν τη νύχτα μαζί. Ωστόσο, το επόμενο πρωί βρίσκει τους δύο πρωταγωνιστές σε αντίπαλα στρατόπεδα, με τη γυναίκα να προχωρά σε καταγγελία στην αστυνομία και τον άντρα να δηλώνει άγνοια, ευχαριστώντας την μάλιστα για την υπέροχη βραδιά.
Η 38χρονη Έλενα, καθηγήτρια Λυκείου που έχει μόλις βγει από έναν χωρισμό, δέχεται την πρόταση του Αντρέα, ενός γοητευτικού πατέρα μαθητή της, κατόπιν παρότρυνσης της αδερφής της. Αυτό που ακολουθεί είναι μια σπουδή πάνω στην έννοια της αλήθειας. Υπάρχουν άραγε πολλές πλευρές σε ένα γεγονός ή η αλήθεια είναι μία και αδιαπραγμάτευτη; Το σενάριο του Νίκου Μήτσα και η σκηνοθεσία του Γιώργου Γκικαπέππα καλούν τον θεατή να γίνει δικαστής σε μια υπόθεση όπου οι δύο πλευρές υπερασπίζονται τη θέση τους με το ίδιο σθένος. Ένα εξαιρετικό καστ ηθοποιών, με τους Αλεξάνδρα Αϊδίνη και Χρήστο Λούλη στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, πλαισιωμένους από τους Ζέτα Δούκα και Ιωάννη Παπαζήση, αναλαμβάνει να αφηγηθεί αυτή την ιστορία που ακροβατεί ανάμεσα στην οικογενειακή ζωή και την εξαπάτηση.
Μια διαφορετική ματιά στην απαγωγή
Στον αντίποδα, το «Girl Taken», βασισμένο στο βιβλίο «Baby Doll» της Hollie Overton, προσφέρει μια ανατρεπτική προσέγγιση στο είδος του θρίλερ απαγωγής. Αντί να εστιάσει στις νοσηρές λεπτομέρειες του εγκλήματος, η σειρά επιλέγει να φωτίσει τις σιωπηλές, τραγικές πτυχές της απώλειας και της επιβίωσης. Η ιστορία ακολουθεί τις δίδυμες αδερφές Λίλι και Άμπι, δύο 17χρονες γεμάτες όνειρα, των οποίων η ζωή ανατρέπεται βίαια όταν η Λίλι πέφτει θύμα απαγωγής από τον Ρικ, τον αγαπημένο καθηγητή της Άμπι.
Ο Alfie Allen παραδίδει μια ανατριχιαστική ερμηνεία στον ρόλο του θύτη, αποδεικνύοντας ότι το πρόσωπο του κακού μπορεί να κρύβεται πίσω από την πιο φυσιολογική μάσκα. Η σειρά αποφεύγει την ηδονοβλεπτική απεικόνιση της βίας, εστιάζοντας αντ’ αυτού στο ψυχολογικό φορτίο που κουβαλούν όσοι μένουν πίσω. Η μητέρα των κοριτσιών, την οποία υποδύεται η Jill Halfpenny, βυθίζεται στον αλκοολισμό, ενώ η αδερφή του θύματος παλεύει με τις ενοχές.
Η επόμενη μέρα του τραύματος
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του «Girl Taken» είναι η διαχείριση της ιστορίας μετά την απόδραση του θύματος. Η αφήγηση δεν τελειώνει με την απελευθέρωση, αλλά εξερευνά τον δύσβατο δρόμο της ανάκαμψης και τον δικαστικό αγώνα εναντίον ενός θύτη που γνωρίζει πώς να χειραγωγεί το σύστημα ακόμα και μέσα από τη φυλακή. Πρόκειται για μια σειρά που, αν και διατηρεί τις ανατροπές ενός κλασικού θρίλερ, καταφέρνει να εμβαθύνει στο τι σημαίνει πραγματικά να επιβιώνεις από μια πράξη απόλυτης βίας και πώς μια οικογένεια προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει την κανονικότητά της μετά την καταστροφή.
Και οι δύο σειρές, αν και με διαφορετική αφετηρία, συγκλίνουν στο ότι η σύγχρονη τηλεόραση έχει τη δύναμη να προκαλεί, να προβληματίζει και τελικά να αποκαλύπτει τις αθέατες πλευρές της ανθρώπινης ψυχολογίας.
About the Author
