Χθες το βράδυ στις Κάννες, ο Άντι Γκαρσία παρουσίασε το «Diamond», την πιο πρόσφατη σκηνοθετική του δουλειά, η οποία έκανε πρεμιέρα εκτός συναγωνισμού. Και ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι αυτής της ταινίας να μην είναι καν η ίδια η πλοκή – ένα ιδιόρρυθμο whodunnit που αποτίνει φόρο τιμής στο παλιό καλό φιλμ νουάρ και αποτελεί, ουσιαστικά, ένα ερωτικό γράμμα στο Λος Άντζελες. Το πραγματικό στόρι κρύβεται πίσω από τις κάμερες και αποκαλύπτει τον συχνά παράλογο τρόπο με τον οποίο λειτουργεί σήμερα το Χόλιγουντ.
Ο Γκαρσία, που πρωταγωνιστεί κιόλας ως ο αινιγματικός ιδιωτικός ντετέκτιβ Τζο Ντάιαμοντ – ένας τύπος εντελώς εκτός εποχής με ένα αφύσικο χάρισμα να λύνει υποθέσεις εκεί που το LAPD σηκώνει τα χέρια ψηλά – πάλευε με αυτό το πρότζεκτ εδώ και είκοσι ολόκληρα χρόνια. Η αρχική ιδέα του ήρθε εντελώς τυχαία, βοηθώντας την κόρη του, Ντανιέλα, με μια σχολική εργασία που απαιτούσε το γράψιμο ενός διηγήματος στο ύφος του Ρέιμοντ Τσάντλερ και του Long Goodbye. Όπως παραδέχτηκε και ο ίδιος στη συνέντευξη Τύπου στο φεστιβάλ, το αρχικό του όραμα ήταν καθαρά τηλεοπτικό.
Το «Όχι» των Στούντιο και η Ανεξάρτητη Λύτρωση
Ξεκίνησε να κάνει pitching την ιδέα του στο HBO και σε άλλα δίκτυα ελπίζοντας να πουλήσει μια σειρά. Η μόνιμη απάντηση; «Πολύ ενδιαφέρον, αλλά δεν υπάρχει γραμμένο σενάριο». Έκατσε λοιπόν, έγραψε 60 σελίδες για έναν τηλεοπτικό πιλότο, αλλά και πάλι δεν το αγόρασε απολύτως κανείς.
Για δεκαπέντε χρόνια προσπαθούσε να πουλήσει την ιδέα με τον πατροπαράδοτο τρόπο σε κάποιο στοίχημα ή streamer, αποφασίζοντας τελικά να επεκτείνει το σενάριο του πιλότου ελπίζοντας ότι τα δίκτυα θα «έβλεπαν τη μεγαλύτερη εκδοχή και ίσως την αγόραζαν». Αμ δε. Αφού συνειδητοποίησε ότι κανείς δεν επρόκειτο να στηρίξει την ταινία, το πήρε πάνω του. Μαζί με τον Πολ Σοριάνο και τους παραγωγούς Τζέι και Φρανκ, βρήκαν ανεξάρτητη χρηματοδότηση. Το γύρισαν, το έστειλαν στον Τιερί Φρεμώ με ένα απλό «ελπίζουμε να σας αρέσει», και οι Κάννες τους άνοιξαν αμέσως την πόρτα. Διόλου άσχημα για μια ιστορία που κανείς δεν ήθελε, ειδικά αν ρίξεις μια ματιά στο βαρύ πυροβολικό του καστ: Βίκι Κριπς, Ρόζμαρι ΝτεΓουίτ, Μπρένταν Φρέιζερ, Μπιλ Μάρεϊ, Ντάστιν Χόφμαν, αλλά και δυνατά character names όπως οι Ντεμιάν Μπιτσίρ, Ντάνι Χιούστον, Ρίτσαρντσον Τζάκσον, Γιούλ Βάσκεζ, Ρόμπερτ Πάτρικ και Ρέιτσελ Τικότιν.
Οι «Αλυσίδες» Που Προτιμούν τα Δίκτυα
Και εδώ ακριβώς φαίνεται η αντίφαση της σύγχρονης τηλεόρασης. Την ίδια στιγμή που το HBO γύριζε την πλάτη στο ρετρό, ρομαντικό όραμα του Γκαρσία, έριχνε τα δίχτυα του σε κάτι πολύ πιο σκοτεινό, ποντάροντας σε “σίγουρα χαρτιά”. Η Τζόντι Κόμερ επιστρέφει επίσημα στην τηλεόραση, αναλαμβάνοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο «The Chain», ένα ολοκαίνουργιο θρίλερ του HBO (σε μορφή limited series), κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της δημιουργικής ιδιοφυΐας του Ντέιμον Λίντελοφ (Watchmen, The Leftovers).
Σε αυτό το ψυχολογικό θρίλερ, η σταρ του Killing Eve θα παίξει τη Ρέιτσελ, μια φιλήσυχη μητέρα των προαστίων που βλέπει τη ζωή της να ανατρέπεται βίαια όταν απαγάγουν την κόρη της. Μόνο που δεν μιλάμε για μια συνηθισμένη απαίτηση λύτρων. Η Ρέιτσελ αναγκάζεται να μπει σε έναν εφιαλτικό φαύλο κύκλο επιβίωσης με αδιανόητα διλήμματα, πυροδοτώντας ένα επικίνδυνο ντόμινο που ξεφεύγει κατά πολύ από ένα μεμονωμένο έγκλημα.
Το HBO είχε ήδη παραγγείλει επίσημα τη σειρά από τις αρχές της χρονιάς, διατηρώντας το συνολικό συμβόλαιο (overall deal) που έχει με τον Λίντελοφ, ο οποίος εδώ εκτελεί χρέη σεναριογράφου, executive producer και showrunner. Η σειρά φιλοδοξεί να διευρύνει τη μυθολογία του ομώνυμου μυθιστορήματος του Άντριαν ΜακΚίντι. Ο πιλότος γράφτηκε από τον Λίντελοφ και την Κάρλι Ρέι, βασισμένος σε μια ιστορία που ανέπτυξαν οι δυο τους μαζί με την Μπριάνα Γκίμπσον, ενώ το στούντιο Media Res έχει αναλάβει την παραγωγή με τους Μάικλ Έλενμπεργκ και Λίντσεϊ Σπρίνγκερ στην εκτελεστική παραγωγή.
Η επιλογή της Κόμερ φαντάζει ιδανική. Έχοντας αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα της ως η χαρισματικά ανισόρροπη εκτελέστρια Βιλανέλ, οι ακραία φορτισμένοι ρόλοι τής πηγαίνουν γάντι. Παράλληλα, η κινηματογραφική της πορεία έχει πάρει φωτιά – μόλις πρωταγωνίστησε στο 28 Years Later του Ντάνι Μπόιλ, ενώ στο πρόγραμμά της ακολουθούν τα The Death of Robin Hood, The Last Disturbance of Madeline Hynde και Stuffed.
Τελικά, το τοπίο παραμένει άκρως ρευστό. Ένας βετεράνος βρίσκει καταφύγιο στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο για ένα νουάρ που οι πλατφόρμες φοβήθηκαν να αγγίξουν, ενώ την ίδια ώρα καθιερωμένοι creators όπως ο Λίντελοφ έχουν σχεδόν λευκή επιταγή για να στήσουν την επόμενη εμμονή μας. Ίσως τα μεγάλα δίκτυα απλώς να προτιμούν, πλέον, τις αιματηρές αλυσίδες από τα ξεχασμένα διαμάντια.
About the Author
